Alle boeken Achtergrond Pers Wandeling In NRC/Handelsblad schreef Elsbeth Etty: 'De auteur is zo gefixeerd op de machtsverhoudingen in de leiding, de hiërarchie in het docentencorps (…), dat de verhalen net goed over de werknemers van een bank of een verzekeringskantoor kunnen handelen. Leerlingen spelen in het boek hoegenaamd geen rol. Hooguit vormen zij een vage bedreiging, een onzekere factor in het leven van menige leraar die van de ene dag op de andere geconfronteerd kan worden met een orde probleem dat hem zijn kop kan kosten.' Vijf jaar later, op 10 juli, schreef Elsbeth Etty in dezelfde NRC: 'Ik dacht tot voor kort dat die Siebelink enorm had overdreven. Mijn recensie van zijn boek Laatste schooldag viel daarom nogal negatief uit.' '"God verhoede", schreef ik, "dat Siebelink hier een getrouw beeld van de hedendaagse leraar heeft geschetst (…)." Ik heb hem verkeerd beoordeeld. Hij overdreef niets, simplificeerde niets. De werkelijkheid van het Marnix College in Ede is erger dan de fictie over het Willem de Zwijger College te E. Siebelink, ook u alsnog geslaagd, dikke voldoende!' Wat maakte Elsbeth Etty zo woedend op het Marnix College en waarom oordeelde zij ineens zo anders over mij? De staf van de school had besloten dat leerlingen die op hun rapport gemiddeld een zes hadden tóch moesten doubleren. Een zes was dus ineens onvoldoende. De nogal waanzinnige maatregel schokte het hele land. Er kon ooit een moment komen dat iemand met alleen maar achten niet over mocht.