|
|
|
||||||
|
|
|||||||
|
Het Parool schrijft: Siebelink zegt dat hij in een constante staat van kalme extase geraakte. Het is niet overdreven te stellen dat dit gevoel ook ontstaat bij het lezen van deze voor Nederland unieke wielerroman. Het bonte wielerleven is voor Siebelink een rijke bron van inspiratie. NRC/Handelsblad (Guus van Holland): 'Een van de hoogtepunten is de ontvangst bij Wim van Est, 69 jaar, thuis in St. Willibrord. Van Est is een verwoed jager. Hij rookte in zijn rennerstijd. Net als Woutje Wagtmans (die helaas zijn vriend niet meer is), Henk Faanhof, Daan de Groot en Jan Nolten. Altijd Bondstreet, een lichtbruin pakje. Pellenaars, hun ploegleider, had het verboden. Maar dan gingen ze met z'n allen op de wc zitten roken. Op zijn sterfbed zei Pellenaars tegen zijn vrouw: 'Wimme houdt van jagen. Geef hem mijn geweer.' Met dat geweer gaat Van Est nog steeds op jacht.' Aanvulling Jan Siebelink: 'Nu is Wim van Est op de eeuwige jachtvelden aangekomen. Hij stierf op 1 mei 2003 aan een hersenbloeding. Mijn nieuwe wielrenboek Eerlijke mannen op de fiets, heb ik aan hem opgedragen.' |
||||||||
|
||||||||
