|
Arjan Peters in de Volkskrant: 'Meer kon Siebelink niet voor haar doen. Meer kán ook niet, denk je, eenmaal aanbeland op pagina 34, waar staat vermeld dat haar laatste wens, een grafmonument met een bronzen standbeeld "ten voeten uit", door geldgebrek en desinteresse niet is vervuld. De tombe in de kerk van San Sisto in Piacenza is onvoltooid gebleven. Maar 416 jaar na haar dood is dat standbeeld er gekomen, ten voeten uit, als roman uit de Nederlanden. Hoe een abstract leven door toedoen van een sensitief auteur waarachtig figuratief kon worden.'
|