Jan bij De Taalstaat op Radio 1

Lezer en luisteraar Irma plaatste Knielen op een bed violen als nieuwe titel op de boekenlijst van De Taalstaat van Frits Spits: ‘Het mooie van Knielen is de beklemming die Jan heeft meegemaakt in zijn jeugd.’ Spits: ‘Jan, deze lezer identificeert je met de hoofdpersoon. Begrijpelijk?

#ikleesthuis: Kruitdamp

Vijftien toonaangevende auteurs schreven speciaal voor #ikleesthuis een kort verhaal om iedereen die thuis zit een hart onder de riem te steken, lezers te inspireren en te laten zien wat een verhaal kan betekenen. Jan Siebelink mocht afstappen met het verhaal Kruitdamp, waarin een schrijver tijdens een lezing tegenover een vijandelijke bezoeker komt te staan.

Boekenweek 2019

De editie van de Boekenweek van 2019 was heel succesvol. Een impressie van de activiteiten van Jan en de aandacht die Jan kreeg in de Boekenweek, naast de lange rijen van liefhebbers die een handtekening van de auteur wilden hebben…

Interview in De Standaard

‘Zolang ik midden in een verhaal zit, komt God me niet halen’

Hij is een van die twee mannen die in het oog van de storm kwamen omdat geen van beiden een vrouw is. Jan Siebelink heeft zijn Boekenweekgeschenk intussen wel klaar en dat is ‘een erg mooi verhaal geworden’, belooft hij, alsof hij het goed wil maken. De tachtigjarige schrijver is de oudste die de opdracht ooit kreeg. ‘Dat is toch ook bijzonder, in deze tijden vol voltooid leven?’

Boekenweekgeschenk 2019

‘Zonder aarzeling heb ik ja gezegd,’ vertelde Siebelink tegen de Volkskrant toen bekend werd dat hij het Boekenweekgeschenk 2019 gaat schrijven. ‘Waar ik was? Hier thuis in Ede. Er werd aangebeld. Nietsvermoedend deed ik open, maar toen ik de directeur van de CPNB zag, geflankeerd door mensen van mijn uitgeverij De Bezige Bij, dacht ik te weten dat ze mij alvast kwamen feliciteren. Een paar dagen later, op 13 februari, zou ik namelijk 80 jaar worden. Tot mijn verbazing knielde hij op onze stoep en vroeg me of ik de auteur van het eerstvolgende Boekenweekgeschenk wilde zijn. Mijn jawoord hebben we vervolgens gevierd in restaurant Planken Wambuis, hier aan de Ginkelse Hei. Ik voel me vereerd en zal aan het werk gaan. Al ben ik oud, ik tel nog mee.’